Dojść do Pełni... czyli o dniu codziennym i świątecznym, o Rodzince i tradycjach, o bieganiu i tańcu, o decu i innych twórczościach, o radościach i smutkach, o pięknie wokół mnie!

sobota, 22 maja 2010

cicho sza....

W ciszy mego domu słyszę tykane zegara, mój oddech, stukot kropli deszczu o daszek balkonowy (bo znowu pada)...wsłuchuję się w swoje myśli, poszukuje swoich pragnień, odwiedzam wspomnienie, tęsknię do swoich marzeń...cała się otulam w swój uczuciowy świat i czuję się kochana...jest mi dobrze, bezpiecznie.
Tak sobie myślę,że chyba po raz pierwszy od kiedy urodziła się Kosia jestem sama w domu!!!! ale nie godzinę czy dwie ...tylko cała noc i jeszcze prawie całą sobotę. Mężuś pojechał w nocy do Krakowa a Młodą wywiozłam wczoraj po południu do babci...Odpoczywam! ale już tęsknię za Nimi...

odruchowo złapałam za kubek Młodej i zrobiłam sobie w nim kawkę...i naciągnęłam koszulkę Mężusia ...ach ta nieświadomość!!!




A że wiosnę mamy ,tylko na fotkach to pokażę Wam ogród który otacza budynek w którym pracuję...przepiękne miejsce..




poznajecie...?











I jak spacer po ogrodzie...?

Konwaliowa fotka niech będzie zapowiedzią następnego wpisu...dla mnie bardzo osobistego i ważnego!!!


Dzięki za Wasze odwiedziny i ciepłe słowa.Buziaki Wam ślę i promyki słonka które przedzierają się przez chmury. Miłego weekendu:)
Aga

18 komentarzy:

  1. Dobrze czasem samemu tak sobie pobyć w domku, ale nie za często:). Zdjęcia wiosenne bardzo słoneczne...aż nierealne. Niestety natura nas nie rozpieszcza ale miejmy nadzieję,że niedługo nam to wynagrodzi. Pozdrawiam cieplutko!!!

    OdpowiedzUsuń
  2. Cisza czasami może być " za cicha".Tez tak mam ,ze kiedy jestem sama w domu brakuje mi bliskich ludzi, choć wiem ,że a parę chwil dom zatętni prawdziwym życiem.Pozdrawiam słonecznie :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Ależ pięknie napisałaś o ciszy Twojego domu, o tęsknocie... bardzo lubię takie myśli cudonwnie, metaforycznie przelane na papier. Pozdrawiam serdecznie i szybkiego powrotu rodziny życzę!!

    OdpowiedzUsuń
  4. Raz na jakiś czas trzeba zrobić coś tylko dla siebie i wcale nie świadczy to o egocentryźmie. Po prostu aby być szczęśliwym, trzeba zachować umiar między każdym aspektem życia:) Tak uważam:)Korzystaj więc z tego błogiego spokoju i rób tylko to,na co naprawdę masz ochotę, a co w "normalnych" warunkach nie zawsze jest możliwe:)

    Z zaprezentowanych kwiatów najbardziej spodobały mi się konwalie - chyba dlatego, że obok słoneczników, to moje ulubione kwiaty. Mają wyjątkowy zapach...

    Pozdrawiam serdecznie!

    OdpowiedzUsuń
  5. Czasem dobrze jest posiedziec samemu, delektuj sie tym. Chociaz wiem ,ze tesknota jest silniejsza.
    W pieknym miejscu pracujesz.
    Pozdrawiam Cie cieplutko.

    OdpowiedzUsuń
  6. Prawie nigdy nie bywam w domu sama. Dlatego tak lubię wieczory a właściwie noce kiedy wreszcie panuje niezmącona ciszą. Kładę się spać b. późno bo jak kania dżdżu potrzebuję tych kilka chwil dla siebie.
    A ogród piękny :-) Czy huśtasz się na huśtawce w pracy ? ;-)

    OdpowiedzUsuń
  7. ja tez często nadaje ze jest za głosno ze wszyscy mi przeszkadzają ale gdy ich nie ma to smutek pustka i tęsknota mnie ogarnia, pozdrowionka aby czas bez nich szybko minął i znów było głośno i radośnie, zapraszam do mnie

    OdpowiedzUsuń
  8. Piękne miejsca,bo to nasze miasto!

    OdpowiedzUsuń
  9. Kraków stanął na wysokości zadania i przywitał gościa z Północy piękną, prawdziwie letnią pogodą. Ciekawe czy Mąż przywiózł Ci stąd nasz tradycyjny przysmak, czyli precla vel obwarzanka. Najlepszy jest chrupiący, prosto z wózka, więc następnym razem przyjeżdżajcie wszyscy razem. Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  10. No i zapomniałam dodać, że bardzo mi się podoba Twoje nowe zdjęcie w profilu.

    OdpowiedzUsuń
  11. Iluś- masz rację dobrze,choć nie za często!

    Gosiu- cisza czasami jest za cicha, ale jej potrzebuję. Witam cię serdecznie:)

    Elamiko- dziękuję:)

    Svlwia- co za zbieg okoliczności ja tez uwielbiam słoneczniki:)

    Karolka - witam Cię serdecznie!!!

    Atenko - budynek w którym pracuję to stara willa jeszcze przed wojenna z pięknym dużym ogrodem!!!

    Cyryllo- oczywiście że się huśtam:)

    Iwo_mla- tak właśnie czuje tak sam...ale jutro już będzie "normalnie". Witam cie serdecznie i chętnie wpadnę do Ciebie!!

    Bea - Witam Cię cieplutko !Czyżbym miała przyjemność z szczecinianką? jak tak to super!!!!

    OdpowiedzUsuń
  12. Miruś ale się minęłyśmy!!!!haha precla to Mężuś nie wiezie, ale za to jakiś drewniany drobiazg...niespodzianka?!Dzięki za komplemencik:)

    OdpowiedzUsuń
  13. Piękne widoki - takiej wiosny brakuje mi przez cały rok!
    Pozdrawiam:)
    Magda

    OdpowiedzUsuń
  14. Fajna nowa fotka ! Ja samotności miałam po uszy ! Przez ostatnie 10 lat byliśmy małżeństwem weekendowym. Mąż w Krakowie, córka we Wrocławiu,a Ja w domu sama. Ten rok wszystko zmienił :-)
    Pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń
  15. Zapraszam do mnie na CANDY:)
    http://pierwszekrokirobotkowe.blogspot.com/
    Przeczytaj proszę wpis do końca.
    Wszystkiego dobrego życzę;)

    OdpowiedzUsuń
  16. Rozmarzyłam się. Pomyślałam sobie, że zawsze tęskni się za tym, czego się nie ma. Kiedy byłam samotną kobietą, tęskniłam za ciepłem i bliskością drugiego człowieka, mimo że lubiłam swoją samotność. Teraz, kiedy mam dwie kochane istoty, czasem marzy mi się samotny wieczór. Dlatego czytam i odrobinkę zazdroszczę... choć wiem, że już następnego dnia dzwoniłabym do męża i niecierpliwie wyglądała go przez okno. I brakowałoby mi córeczki; nie wiem, czy wytrwałabym bez niej do rana. Taka przewrotna ta nasza natura, przynajmniej moja... ;-) Pozdrawiam ciepło.

    OdpowiedzUsuń
  17. Te zdjęcia kwitnących wiśni kojarzą mi się z sadem mojej Babci - w wyobraźni mam teraz ich zapach.

    OdpowiedzUsuń

Dzięki za Twoje słowa!Aga